KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/23067 E., 2015/12123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin fazla mesai yaptığı ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini belirterek anılan alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Dosya içeriğine göre, davacının iş yerinde fazla mesai yaptığı iddiası davacı şahitleri tarafından doğrulanmış ise de, dinlenen şahitlerin davalı aleyhine dava açtıkları ve birbirlerine şahitlik yaptıkları anlaşılmaktadır. Aynı yönde davaları bulunması sebebiyle menfaat ortaklığı olan işçilerin şahitliklerine kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bununla birlikte iş yerinde daha önce çalışan davalı şahidi haftanın altı günü 08:00-18:30 saatleri arasında çalıştıklarını belirtmiştir. Kanuni ara dinlenme süresininde mahsubundan sonra davacının haftada oniki saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken menfaat ortaklığı olan davacı şahitlerinin anlatımlarına göre davacının haftada yirmidört saat fazla mesai yaptığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/23067, K. 2015/12123, 30 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama