Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/2326 K.2015/13287

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı Sağlık Bakanlığı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde fazla çalışma yaptırıldığını ve ücretinin ödenmediğini, izninin kullandırılmadığını belirterek davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini, davalı işverenden talep edilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını,kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve şua izin ücreti alacağının mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, davacı ile bakanlık arasında herhangi bir iş akdi bulunmadığını,hizmet akdinden doğan tüm yükümlülüklerin yüklenici firmalar ile işçiye ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kıdem tazminatı, fazla mesai alacağı ve şua izin alacağı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı ve davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı temyiz dilekçesinde mahkemenin kabul edilen tüm alacaklar yönünden 12.12.2011 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faize karar vermesi gerekirken, sadece talep edilen miktarlar yönünden faize karar verilmesinin hatalı olduğunu belirtmiş, mahkeme kararında, kabul ettiği alacaklar yönünden, ıslah edilen kısım bakımından faiz yürütmemiştir.

Ancak dava dilekçesinde talep edilen alacak kalemleri yönünden faiz istendiğinden ıslah dilekçesinde yeniden faiz talebinde bulunulmasına gerek olmadığı, kararın bu yönüyle hatalı olduğu, ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında yer alan “2)Kıdem tazminatı alacağı olan net 6.023 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 500,00 TL'lik kısmına 12.12.2011 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına,

3)Davacının fazla mesai alacağı olan bilirkişice hesap edilen brüt 4.081,87TL'den %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak brüt 3.265,50 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 150 TL lik kısmına dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına,

4)Davacının şua izin alacağı olan net 4.550,61TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 150,00TL lik kısmına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, bölümlerinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine;

“2-Kıdem tazminatı alacağı olan net 6.023 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 500,00 TL'lik kısmına 12.12.2011 tarihinden, kalan 5.523,00 TL'sine ıslah tarihi olan 04.07.2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına,

3-Davacının fazla mesai alacağı olan bilirkişice hesap edilen brüt 4.081,87TL'den %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak brüt 3.265,50 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, alacağın 150 TL lik kısmına dava tarihinden, kalan 3.115,50 TL'sine ıslah tarihi olan 04.07.2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmasına,