Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/24267 K.2015/35369

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine ve tazminat haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayanarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı hakkında kamu davasının açılacak derecede iş ilişkisinin yürütülmesinde, güvenin sarsılmasının en azından geçerli şüphe feshi niteliğinde değerlendirilmek sureti ile, davacının iş sözleşmesinin feshinin, geçerli sebebe dayanmış olduğu gerekçesiyle "Davacının iş akdinin feshinin geçerli olduğunun tespiti ile açılan davanın reddine" şeklinde hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar, davalı tarafından feshin kıdem ve ihbar tazminatı hakedilmeyecek şekilde haklı sebeple feshedildiği, bu durumun kararda belirtilmesi gerektiği belirtilerek temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, kanuni dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Sözkonusu geçerli sebepler 4857 sayılı Kanun’un 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen haklı sebepler olduğu gibi, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve iş yerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak iş yerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının da aralarında bulunduğu 338 davalı firma çalışanı hakkında usulsüz işlem yapmak suretiyle haksız prim etmeleri iddiasıyla Ağır Ceza Mahkmesi'nde dava açıldığı ve yargılamanın devam ettiği, mahkemece temyiz incelemesinden de geçerek kesinleşen bir takım emsal dosyalar örnek gösterilerek, davacı hakkında ceza davasının açılmasının işverenin çalışanına karşı güven ilişkisini önemli düzeyde zedeleyecek bir husus olmakla geçerli fesih sebebinin mevcut olduğu,

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinde düzenlenen haklı fesih sebebi oluşturup oluşturmayacağının ise ceza yargılaması sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminatı istemine ilişkin yargılamada tespit edileceğinin gerekçede doğru olarak belirtildiği, ancak hüküm kısmında ifade olarak haklı veya geçerli fesih sebebi olup olmadığı konusunda yapılmış bir değerlendirme bulunduğu düşüncesini uyandırabilecek şekilde "Davacının iş akdinin feshinin geçerli olduğunun tespiti ile açılan davanın REDDİNE" ifadesinin kullanılması hatalı olup yalnızca "Davanın REDDİNE" ifadesi ile hükümde yer almalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.