KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/25046 E., 2016/423 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Ankara 14. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 08/05/2014
- Numarası
- 2013/89-2014/410
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
426 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının 1994 yılından emeklilik sebebiyle işten ayrıldığı 31.01.2013 tarihine kadar davalı üniversite bünyesinde temizlik işlerinde, farklı işverenler nezdinde ara vermeksizin çalıştığını, devir kurallarının geçerli olduğunu, kıdem tazminatının ödenmediğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını belirterek kıdem ve yıllık izin alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı üniversite vekili, davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı A.T. Ltd. Şti vekili, müvekkil firmanın taşeron bir firma olduğunu, alt işveren olduğunu, üst işverenin O. D. T. Üniversitesi olduğunu, davacıya işçi alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Diğer davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.
Mahkemece bilirkişi hesap raporu dikkate alınarak isteğin kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı Üniversite ve davalı A. Tur. İnş. Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili süresinde temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirketin tüm temyiz itirazları ile davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,
2-Davacının davalı üniversitede geçen tüm hizmet süresi üzerinden hesaplanacak kıdem tazminatından son alt işveren şirket ile davalı üniversitenin müştereken ve mütesilsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekli iken mahkemece son alt işveren şirket bakımından farklı miktarda kıdem tazminatından sorumlu tutulması hatalıdır.
Ayrıca davalı üniversite harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi de usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/25046, K. 2016/423, 13 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama