Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/26659 K.2014/30649

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 01.06.1999-01.08.2011 tarihleri arasında önceleri davalı gerçek kişiler tarafından işletilmekteyken sonradan şirketleşen işyerinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin davalı şirket tarafında haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı A.. Y.. vekili; davacının henüz işe girmeden, davalılarla olan ortaklığını bitirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı H.. Ç.. vekili, müvekkilinin davacıya karşı hiçbir hukuki sorumluluğunun bulunmadığını, işyerini tüm aktif ve pasifyle devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılara usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen vekilleri ya da temsilcileri aracılığıyla duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiş, herhangi bir delil sunmamışlardır.

Mahkemece, davacı işçinin iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı olmaksızın sona erdiğinin ispat külfeti üzerinde bulunan işveren şirketin bu yükümlülüğü yerine getiremediği, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren şirket tarafından haksız olarak feshedildiği ve davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunduğu, alacaklardan davalı şirketin sorumlu olduğu, diğer davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç..'ın davacının işvereni olmadıkları ve söz konusu alacaklardan sorumlu bulunmadıkları gerekçesi ile davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç.. aleyhine açılmış bulunan davanın husumet yokluğundan reddine, davalı şirekt yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki iş sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda davacı işçinin 01.06.1999-07.06.2006 tarihleri arasında davalılar A.. Ç.., A.. Y.. ve H.. Ç.. işçisi olarak çalıştığı, işyerinin diğer davalıya devrolunmasının ardından iş sözleşmesinin feshedildiği 15.08.2011 tarihine kadar G... Unlu Mam. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.

İşyeri devri halinde devreden işverenin kıdem tazminatından sorumluluğu 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde öngörülmüş olup devreden işverenin sorumluluğu devir tarihindeki ücreti ve kendi dönemi ile sınırlıdır.

Dava dilekçesinde işverenler davalı olarak gösterilmek suretiyle talepte bulunulduğu halde mahkemece devreden işverenlerin kıdem tazminatından sorumlu tutulmaması hatalıdır. Kıdem tazminatını müşterek müteselsil sorumluluk gereği tamamını ödemiş olan devralan işverenin devreden işverene rücu hakkının varlığı devreden işverenin işçiye karşı sorumluluğunu etkilememektedir. Kaldı ki, devredenin işçiye karşı sorumluluğu 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinden kaynaklanmaktadır. Bu sebeple devreden işverenin kıdem tazminatından sorumlu olduğu miktarın bilirkişi aracılığı ile hesaplanarak devreden işverenin kıdem tazminatından sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.