Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/26940 K.2016/1776

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işçi tarafından müvekkili aleyhine 4.000,00 TL'lik icra takibi başlatıldığını, davacının süresinde itiraz edememesi nedeniyle takibin kesinleştiğini, oysa taraflar arasındaki iş sözleşmesi nedeniyle davalı işçinin çalışmaları gereği toplam alacağının 3.339,80 TL olup bu alacağın 1.000,00 TL'sinin posta havalesi ile yoluyla, 2.000,00 TL'sinin de davalının banka hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini, bakiye alacağın 339,80 TL olduğunu, yapılan icra takibinin 3.660,20 TL'lik kısmının borç olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi vekili, davalının davacıya ait iş yerinde 01.03.2003-01.03.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş yerinin sık sık unvan değiştirdiğini, işçilerin başkasına ait iş yerinde çalışıyormuş gibi gösterilerek sigortaya bildirildiğini, bakiye maaş alacaklarının olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının davacıya ait iş yerinde 01.10.2009-10.04.2010 tarihleri arasında çalıştığı, davalıya yapılan ödemeler düşüldüğünde davalı işçinin 526,57 TL alacağının kaldığı belirtilerek davacının davalıya 3.473,43 TL net ücret borcu olmadığının tespitine ilişkin kısmen kabul kararı verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tüm dosya kapsamından davacı işçinin aynı iş yerinde aynı işi yapmasına rağmen, kuruma yapılan sigorta bildirimlerinin farklı şirketler üzerinden yapıldığı izlenimi edinilmektedir.

Davalı tanıkları ... ve ...'un da söz konusu çalışma dönemine ilişkin işverenler arasında iş yeri devri yapıldığı konusundaki anlatımları dikkate alındığında davacının tüm dönemdeki hizmeti değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde son dönem çalışmasının nazara alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır.