Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/33170 K.2014/36094

Hüküm süresi içinde davalı S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, husumet itirazında bulunduklarını, davacı ile idare arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; fazla çalışma yapmadığını, 31.12.2009 tarihinde ihale ile alınan işin biteceğini bildiğini ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan S.. B.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, fesih konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının davalı S.. B.. alt işveren olan diğer davalı şirket ile arasındaki iş ilişkisinin 31.12.2009 tarihinde feshedilmesine karşın yeni ihale dönemi ihaleyi alan yeni şirkete çalışmaya devam ettiği savunulduğundan bu husus araştırılarak davacının aynı iş yerinde çalışmaya devam edip etmediği etmiş ise bu durumun iş yeri devri niteliğinde olup olmadığı tartışılarak ihbar tazminatı konusunda yapılacak araştırma sonucuna göre yeni bir değerlendirme yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile eksik inceleme sonucu karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ihbar tazminatı 1.529,92 TL olarak hesaplandığı halde 3.284,07 TL olarak kabulü de hatalı olmuştur.

3-Taraflar arasında fazla çalışma alacağı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda hastanede gıda mühendisi olarak çalışan davacı haftanın altı günü 08.00-20.00-20.30 arası çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 08.00-20.00 arası oniki saat çalıştığı birbuçuk saat ara dinlenme düşülerek haftalık onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı işyerinin niteliği, yapılan işin gerekleri ve davacının iddia ettiği çalışma saatlerinin şahit beyanları da dikkate alınarak inandırıcı olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Belirtilen yönler gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: