KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/34336 E., 2015/19295 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğni beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalılar temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı; haftanın altı günü çalıştıkları, haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul ederek hesaplanmıştır. Tarafların iddia ve savunması, tanık anlatımları, yapılan işin niteliği, çalışılan iş yeri ve iş yerindeki çalışma düzeni birlikte değerlendirildiğinde, davacının dairemizden geçen 2014/6968 esas ile 2014/6969 esas sayılı dosyalarında kabul edildiği gibi haftalık üç saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine ve dosyadaki delil durumuna daha uygun düşecektir. Davacının fazla çalışma alacağı, belirtilen çalışma düzeni esas alınarak yeniden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/34336, K. 2015/19295, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama