Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/35480 K.2016/10292

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 02.06.2008-24.04.2012 tarihleri arasında davalı şirkette üretim elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye, aylık ücret alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebebe dayanarak feshedildiğini, davacının yükümlü olduğu işlerde dikkat ve özen göstermeden çalıştığını, amirleri tarafından verilen görev ve emirleri yerine getirmediğini, mesai saatleri içinde sürekli viziteye çıktığı ve uzun süreli raporlar aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağı konusunda hesap yapılırken davacı ile birlikte işten çıkarılan ve menfaat birliktelikleri olan tanık anlatımları dikkate alınmıştır. Mahkemece fazla çalışma ücreti alacağı konusunda sadece bu tanık anlatımına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Oysa davalı işyerinde fazla çalışma yapılmadığı, yapılmışsa bordroya yansıtılıp ödendiği davalı tanık anlatımlarından ve dosyaya sunulan ücret bordrolarından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca fazla çalışma ücreti alacağı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

3-Davacı vekilinin ıslah talebine karşı, davalı vekili süresinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür. Davalının, ıslaha karşı vaki zamanaşımı def'i değerlendirilerek ve gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak belirlenecek alacakların hüküm altına alınması gerekirken davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı savunması dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: