Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/35601 K.2016/6834

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 25.06.2006 tarihinden itibaren şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından rapor almayı alışkanlık haline getirme ve verimsiz çalışma sebebiyle 13.08.2012 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin geçirdiği tedavilerin ve aldığı raporların hastane dosyalarında mevcut olduğunu, kırık ve bel fıtığı gibi önem arz eden sağlık gerekçelerinden dolayı rapor aldığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesi feshinin müvekkili şirket tarafından usul ve kanuna uygun olarak yapıldığını, davacının işin gereklerine uygun çalışmadığını, yeterli dikkat ve özen göstermediğini, davacı hakkında bu konuyla ilgili tutanaklar tutulduğunu, yolcular tarafından şikayet edildiğini, dikkatsiz ve aşın hız yaparak araç kullandığı için trafik kazasına karıştığını, ... disiplin yönetmeliği gereğince davacıya ceza verildiğini, davacının 2011 yılında 9, 2012 yılında Ağustos ayına kadar yüzsekseniki gün rapor alarak işine devam etmediğini, davacının fazla çalışmalarının karşılığı olan ücretin kendisine ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence 13.08.2012 tarihinde rapor almayı alışkanlık haline getirme ve verimsiz çalışma gerçekçe gösterilerek sona erdirildiği, davacının bir yıllık süreçte çok sayıda rapor aldığı, 01.11.2011 tarihinde davranışlarından dolayı uyarıldığı, davacının bir seferde ihbar öneli + 6 haftanın üzerinde rapor aldığı dönemin 24.03.2012–13.08.2012 tarihleri arasında olup 143 gün olduğu, bu itibarla davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamadığı, ancak altı yıl dört günlük hizmetine göre fazla mesai alacağına hak kazandığı gerekçeleriyle isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin fesih gerekçesine bağlı olarak davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının son bir yıllık süreçte 01.11.2011 tarihinde davranışlarından dolayı uyarıldığı, ancak bunun fesih sebebi yapılmadığı, altı iş günlük sürenin de geçmiş olduğu, davacının iş sözleşmesi feshinin esaslı sebebinin sıkça rapor alması olduğu anlaşılmaktadır. İşverenin bu şekilde işçiden verim alamadığı kuşkusuzdur. Bu sebeple hizmet sözleşmesinin feshedilmiş olmasında geçerli sebep bulunmaktadır.

Ancak, raporların sahteliği iddia ve ispat edilmediğine göre işverenin fesih hakkını kullanmasının hukuki dayanağı, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/1 maddesi uyarınca raporlu bulunulan sürenin ihbar öneli + 6 haftalık süreyi aşması olacaktır. Bu halde işveren işçisine ihbar süresi vermesine gerek olmasa da işçinin kıdem tazminatına hak kazanacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.