Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/5963 K.2014/34649

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Belediye iş yerinde 01.12.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin siyasi düşüncesinden ötürü 07.06.2009 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini beyanla işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin müvekkil Belediyenin içinde bulunduğu ekonomik zorluklar sebebiyle feshedildiğini, davacının hesaplanan işçilik alacaklarının PTT kanalı ile kendisine havale edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin kabulüne, hafta tatili, eşit davranmama ve kötü niyet tazminatı alacağı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar taraflarca süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçilik alacaklarının ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin şahitle ispatı mümkün değildir.

Somut olayda, davalı işveren tarafından temyiz dilekçesi ekinde ibraz edilen 04.02.2013 tarihli PTT yurtiçi havale ödeme belgesine göre davacının hak kazandığı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının bir bölümüne ilişkin ödeme yapıldığı görülmektedir.

Ödeme itirazı yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Kural olarak, yargılama aşamasında sunulmayan deliller, temyiz veya karar düzeltme aşamasında sunulamazlar. Bu kuralın tek istisnası, dayanılıp sunulan delilin o davaya konu olan borcu kesin olarak ortadan kaldıran bir nitelik taşımasıdır. Borcun ödendiğini gösteren makbuz veya ibraname bu istisnanın tipik örneğidir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 27.01.2010 tarih 2009/9-586 esas-2010/31 karar sayılı kararı ) .

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, temyiz aşamasında ileri sürülen ödeme belgesi dikkate alınarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.