Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/6234 K.2015/17395

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının Emniyet Genel Müdürlüğünün Polis Koleji ve diğer işyerlerinde taşeron firmaların işçisi olarak 2006/Ocak-09.09.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini ücretlerinin düzenli ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılar arasında asıl-altişveren ilişkisi bulunduğu, alacaklardan birlikte sorumluluklarının olduğu, davacının, iş sözleşmesini ödenmeyen ücret alacağı ile buna bağlı haklar olduğundan haklı sebeple feshettiği,kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının ıspatlanamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı ve davalılar yararına hükmedilen avukatlık ücretinin doğru tesbit edilip edilmediği hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

a)İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun bildirim süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir.

Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar. İşçinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır.

Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği kabul edildiğine göre, ihbar tazminatının, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanmasının mümkün olmadığı düşünülmeden, bu talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

b)Davalılar yararına, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde düzenlenen, “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” hükmünce hesaplama yapılarak avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, nasıl sonuca ulaşıldığı anlaşılamayan şekilde hesap yapılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.