Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/9490 K.2015/18391

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalılardan .....'nin işlerini yapan değişik alt işverenler bünyesinde 01.09.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, son alt işverenin diğer davalı şirket olduğunu, 31.03.2011 tarihinde işin sona ermesi sebebiyle Sosyal Güvenlik Kurumundan çıkışı yapılıp, öncesinde 25.03.2011 tarihinde 31.03.2011 tarihine kadar izinli olduğunun şifaen bildirilip, 31.03.2011 tarihinde iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, son aylık ücretinin Net 1.000,00 TL olduğunu, 26.04.2011 tarihinde davalı alt işverence kıdem tazminatı adı altında 1.269,46 TL yatırıldığını, ancak hak kazanılan kıdem tazminatının daha fazla olduğunu,

ihbar süresine uyulmadığını, kullanılmayan yıllık izinler olduğunu, karşılığı ücretin ödenmediğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma karşılıklarının ödenmediğini, fazla çalışma karşılığı ücretinin ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti, aile geçim indiriminin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacıyla müvekkili şirket arasında belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu, müvekkili şirketin alt işveren durumunda olup, iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, 09.12.2010 tarihli bildirim ile herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın 31.03.2011 tarihinde iş sözleşmesinin sona ereceğinin bildirildiğini, ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, çalışmanın bir yılı doldurmadığını, aksi halde dahi ödenen tutarın kıdem tazminatını karşıladığını, çalışılan süreye göre yıllık izin kullanma imkanı oluşmadan iş sözleşmesinin sona erdiğini, fazla mesai yapıldığında ertesi gün çalıştıkları kadar süre izinli sayılıp, telafi edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; zamanaşımının gerçekleştiğini, bir kısım işlerin ihale suretiyle başka firmalara yaptırıldığını, çalışma dönemi ve hangi firmada çalışıldığının açıklanması gerektiğini, aile geçim indiriminin alt işverenlerce çalışanlara eksiksiz ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece davacı tanık beyanları doğrultusunda alacağın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıklarının davalı işverenle aralarındaki iş sözleşmelerinin davacı ile aynı dönemde sona ermesi, davalı aleyhine dava açmış olmaları fazla mesaiye ilişkin beyanlarının kendi lehlerine de menfaat teşkil edecek oluşu dikkate alındığında, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği ve bu durumda davacının emsal dosyalarda kabul edildiği üzere üç vardiya halinde çalışılan davalı işyerinde davacının fazla mesai yaptığı ispat edilemediğinden davacının fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

Sonuç: