Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/11484 K.2015/18156

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.04.1997 tarihinden 08.02.2010 tarihine kadar davalı şirketin genel müdürlük kadrosunda hipermarketler ve alışveriş mağazaları bakım – onarım şefi görevi ile aralıksız çalıştığını, müvekkili tarafından Kadıköy 7. Noterliğinin 01.02.2010 tarihli ihtarnamesi ile işe başladığı 01.04.1997 tarihinden bu yana davalı şirkette yapmak zorunda kaldığı mesailerini, resmi-dini bayram çalışma alacakları ve kullanılmayan izin ücretlerinin ödenmesini talep ettiğini aksi halde verilen 3 günlük süre sonunda iş akdini feshetmiş olacağını bildirdiğini,

verilen 3 günlük süre içerisinde şirket tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, müvekkilinin davalı şirketteki 13 yıllık sürekli ve kesintisiz çalışmasında hak etmiş olduğu fazla çalışma, resmi ve dini bayram çalışmalarının kendisine ödenmediğini, müvekkilinin yönetici pozisyonunda çalışmadığını, davalı şirketin tüm Türkiye’ye yayılmış olan mağazalarını tek tek dolaştığını, sürekli şehir dışı seyahatleri yapmak zorunda kaldığını,

genel müdürlüğe döndüğü zaman ise yazışma ve diğer işleri nedeniyle de genel müdürlükte fazla mesai yapmak zorunda kaldığını belirterek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, davaya karşı zamanaşımı def’inde bulunduklarını, davacının genel müdürlük bünyesinde yüksek ücretle, idari personel iş sözleşmesi kapsamında bakım onarım şefi olarak yönetici konumunda çalıştığını, müvekkili şirkette davacı konumunda çalışan kişilere fazla mesai, dini-milli bayram çalışma uygulamasının bulunmadığını,

işyerinde yönetici olarak çalışan ve kendisinin günlük çalışma saatlerini ve kendisine bağlı çalışanların çalışma saatlerini ayarlama yetkisine sahip olan davacının fazla mesai talebinde bulunamayacağını, ayrıca imzalamış olduğu iş sözleşmesi gereğince fazla çalışmaların 270 saate kadar ücretine dâhil olduğunu, tarafların imzalamış olduğu İdari Personel İş Sözleşmesine göre işverenin talimatı olmadan yapılan fazla mesai çalışması var ise bunun bedelinden müvekkili şirketin sorumlu olmadığını, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu fazla çalışma saatlerinin hayatın olağan akışının çok üstünde olduğunu,

genel müdürlükte çalışanların görevlerini genel müdürlükte icra ettiğini ve hiçbir resmi ve dini bayramda ve hafta sonunda çalışmadığını, kurumsal ve uluslararası bir işyeri olan müvekkili işverenlik bünyesinde yerleşik bir uygulama olarak bir kısım bayramlarda çalışan idareciler olması sebebi ile ya ücretli izinler verildiğini ya da ücretinin ödendiğini, bu nedenle davacı bayramlarda çalışmışsa ya ücretini aldığını ya da talebi sebebiyle izin kullandığını, davacının yıllık izinlerini kullanarak ücretini aldığını,

davacıya gönderilen ihtarnamede davacının iş sözleşmesini haksız feshetmesi sebebiyle 8 haftalık ihbar tazminatının ödenmesi aksi halde bu bedelin bakiye kalan 15 günlük izin ücreti alacağından takas edileceği veya ihbar öneli tazminatının tahsili için hukuki takibe geçileceğinin ihbar edildiğini, davacının ödemekle yükümlü olduğu ihbar tazminatını ödemediğini, bu yönden de bakiye 15 günlük izin ücretinden söz edilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti :

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davacı ve davalı vekillerinin temyizi üzerine karar dairemizin 28.11.2013 tarih 2012/29091 esas- 2013/26948 karar sayılı ilamı ile '' ..... davacı işçi, işyerinde bakım yöneticisi olarak çalışmış olup, davacının çalıştığı ünvanla iligili görev tanımı celbedilmemiştir.

Bu nedenle davacının görev tanımını içeren belge ile şirkete ait organizasyon şeması dosya içine alınarak yukarıda açıklandığı üzere üst düzey yönetici konumunda olduğu iddia edilen davacı işçiye fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı açıklıkla ortaya konulmalı, gerekirse yaptığı kontrollere ilişkin belgeler celbedilmeli ve yukarıda belirtildiği üzere organizasyon şeması da getirtilip incelenerek sonucuna göre fazla mesai alacağı hakkında karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar dikkate alınmadan fazla çalışma isteğinin reddi hatalı olup .... '' gerekçesi ile bozulmuştur.Mahkemece bozma ilamı uyarınca yeniden yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai ücret alacağında uygulanması gereken faizin türü konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun çeşitli hükümlerinde faiz konusunda düzenlemelere yer verilmiştir. Anılan Kanunu'nun 34. maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, çalışma karşılığı ücretler ile ikramiye, pirim, jestiyon ve benzeri ödemeler ve fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretleri de bu kapsama dahildir. İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de 4857 sayılı Kanun'un 34. maddesinde sözü edilen özel faiz türü uygulanmalıdır.

Somut olayda; davacı, ödenmeyen fazla mesai ücret alacağı yönünden bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin işletilmesini talep etmesine rağmen, mahkemeceyasal faize karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3-Fazla mesai ücret alacağından mahsup edilen %15 SGK/ işsizlik sigorta prim kesintisinin oranı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai ücretinden %15 oranında işsizlik sigorta prim kesintisi yapılmıştır. Mahkemece, sigorta prim kesintisi katkı payları oranlarının 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinde öncesi için 506 sayılı yasanın 73. maddesi, bu tarihten sonrası için ise 5510 sayılı yasanın 81.maddesine göre belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Vekalet ücreti hesabında, işsizlik sigorta primi kesintisi nedeniyle yapılan indirimin de hesaba katılması hatalı olup bu hususta bozmayı gerektirmiştir.