Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/1331 K.2016/8589

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde motorlu kurye olarak haftanın altı günü 08:00-18:00 arası çalıştığını, fazla mesai alacaklarının ödenmemesi, primlerinin gerçek ücret üzerinden gösterilmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, fazla mesai, genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum vekili, davacının motorlu kurye olarak asgari ücret ile çalıştığını, primlerin gerçek ücret üzerinden ödendiğini, fazla mesai, genel tatil ve izin ücretlerinin bordro ile verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği değerlendirilerek, delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı motorlu kurye olarak davalı işyerinde günlük 45,00 TL yevmiye ve 25 Tl yol parası ile çalıştığını iddia etmiş, davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının imzalı bordro uyarınca 977,70 TL ücret ve günlük 25,00 TL prim ile çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının yaptığı işin niteliği, kıdem süresi, tanık beyanları, kullandığı motorun kendine ait olduğu ve delil durumu dikkate alındığında günlük 45,00 TL ücret ve günlük 25,00 TL prim ile çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Somut olayda, davacının ücret +prim usulüyle çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık dokuz saat üzerinden fazla mesai yaptığı ancak davacıya ödenen primler ile karşılaştırılması sonucu primlerin daha fazla olduğu belirtilerek fazla mesai alacağının bulunmadığının belirtilmesi ve mahkemece fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı fazla mesainin normal saat ücretlerinin primler ile karşılandığı kabul edilerek, fazla çalışmanın davacının sabit ücretinin sadece %50 zamlı kısmı üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: