Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/15331 K.2017/13284

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini davacının 1988 yılından beri davalı işyerinde çalıştığını, günlük çalışma saatinin her zaman 8 saatin üzerinde olup hiçbir zaman saat 18:00 de işten çıkamadığını, hafta sonları da kart satışı yaptığını belirterek, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, bordroların imzalatılmasa da banka aracılığıyla ödendiğini fazla çalışma yaptığında bordroya yansıtılarak ödendiğini, iddianın yazılı delille kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hatta tatili ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maadesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yiımidört saat dinlenme hal.kının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullaııdırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 3. maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Somut olayda davacının Pazar günü çalışmadığı, 1 gün hafta tatili kullandığı anlaşılmakla hafta tatiline hak kazanamadığından talebin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusundadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatili çalışmalarının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıklar ile davalı ile husumet içerisinde olan anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre, fazla mesai tanık anlatımlarına dayalı olarak hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 5 gün 8:30-19:00 arası, günlük 10,30 saat çalıştığı, 1 saatlik ara dinlenme düşülmesiyle günlük çalışmasının 8,30 saat olduğu ve haftada 47,5 saat çalıştığı haftalık fazla çalışmasının 2,5 saat olduğu kabul edilmiştir. Davacının ayda 2 hafta cumartesi günü çalıştığı ve günlük 8,5 saat çalıştığı kabul edilerek bu çalışma hafta tatili çalışması olarak ayrıca hesaplanmıştır.

Davacının cumartesi günü çalışması fazla çalışma içinde değerlendirilmeli ve ayda iki cumartesi saat 10:00-17:00 arası çalıştığı, 1 saat ara dinlenme düşülmesiyle cumartesi günü çalışmasının 6 saat olduğu, ayda iki cumartesi çalışma 12 saat olarak kabul edilerek haftalık 3 saat cumartesi günü çalışması da 2,5 saatlik fazla çalışmaya eklenerek haftalık 2,5+3 saat=5,5 saat çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmalı, bordrolardaki ödemeler mahsup edilmeli, davacının izinli ve raporlu bulunduğu süreler hesaplamada dışlanmalıdır.

Mahkemece denetime elverişli olmayan hatalı hesaplama yapılan rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.