KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/15475 E., 2017/13552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı isteminin özeti:
Davacı, davalı şirketin ihale ile aldığı temizlik işlerinde 15.09.1992-31.10.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini emeklilik gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini beyanla, işçilik tazminat ve alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, zamanaşımı def'inde bulunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Somut olayda, Mahkemece fazla çalışma ücreti davacı tanığının anlatımlarına dayalı olarak hüküm altına alınmıştır. Ancak, beyanları hükme esas alınan davacı tanığının işverenle davasının olması sebebiyle husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, salt husumetli tanık anlatımlarına itibarla sonuca gidilmesi yerinde değildir. Nitekim, diğer tanık anlatımlarıyla da sabit olduğu üzere, davacı yol ücreti verilmesine rağmen kendi inisiyatifiyle işyerinde kalarak, servisin kalkış saatini beklemektedir. Servisin hareket etmesini beklerken işyerinde geçen zaman fazla çalışma süresinden sayılamaz.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınarak karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/15475, K. 2017/13552, 6 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama