KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/15979 E., 2017/14770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2017
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ücretleri ile aylık ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence dosyaya sunulmuş, 14.08.2012 tarihli tutanakta, davacı işçinin telefonla arandığında “Ben iş akdini avukatım aracılığı ile feshettim, nasıl geleyim?” şeklinde beyanda bulunduğunun yazılı olduğu görülmektedir. Tutanak düzenleyicilerinden davalı tanığı ...’a bahsi geçen tutanakta yazılı ifade bakımından beyanları sorulmamıştır.
Ayrıca söz konusu tutanak karşısında, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, fesih bakımından davacı asilin de dinlenilmesi ihtiyacı doğmuştur. Anılan sebeple, fesih yönünden, davacı asil, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında dinlenilmeli.
14.08.2012 tarihli tutanakta belirtilen telefon görüşmesi ile ilgili olarak davalı tanığı ...’ın beyanlarına başvurulmalı ve neticeye göre iş sözleşmesinin feshi ve buna bağlı olarak tazminat alacaklarına yönelik uyuşmazlıklar yeniden değerlendirilmelidir.
Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/15979, K. 2017/14770, 20 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama