Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/16023 K.2017/16001

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirket hakkında ... 15.İcra Müdürlüğünün 2011/82 esas sayılı dosyası ile başlatılan takipte ... 6. İş Mahkemesinin 2007/435 esas sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesi ile tespit edilen alacaklarının faizi ile birlikte tahsilinin istendiğini, davalı tarafca icra takibine haksız ve kötü niyetli şekilde itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, mahkeme kararı ve bilirkişi raporuyla belirlenmiş olan müvekkilinin alacaklarının alınabilmesi için davalı borçlunun icra takibine yaptığı haksız ve hukuka aykırı itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde “ Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkemece; davacının itirazın iptali davasında talep ettiği yıllık izin ücreti alacağı hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Davacının bir kısım talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: