Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/16624 K.2015/20785

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı, asıl işveren belediyede taşeron alt işveren işçisi olduğunu belirtip, çalıştığı süre içerisinde yaptırılan fazla mesainin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... ise ihale makamı olduğunu, davacı ile aralarında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının taşeron işçisi olduğunu, iddia edilen talepten belediyenin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilinin temyizi üzerine dairemizin 10.07.2012 tarihli 2012/12371 esas-2012/16399 karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece veirlen direnme kararı sonrasında dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulununu 14.05.2014 gün 2013/22-1920 esas- 2014/666 karar sayılı ilamı ile ''...... tanık beyanları esas alınmak suretiyle davacının fazla çalışma iddiasının kabulüne karar verilmiş ise de, tanık beyanlarını denetleyecek nitelikteki işyeri kayıtları celbedilmediği gibi,

dosyaya bir kısım alt işverenler tarafından ibraz edilen kısmi bordrolarda görülen fazla çalışma ücreti bölümleri ile tanık beyanları arasındaki çelişkiler de giderilmediği için, davacının çalışma saatlerinin açıklığa kavuşturulduğundan sözedilmesi mümkün değildir. Yetersiz ve soyut tanık anlatımlarına dayanarak fazla çalışma iddiasının kanıtlandığının kabul edilmesi doğru olmayıp, fiili çalışma iddiasının, soyut tanık anlatımı dışında somut delillerle desteklenmesi gerekir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş; hâkimin davayı aydınlatma yükümü ve iş yargısının kamu hukuku alanına yönelik niteliği de gözetilmek suretiyle, özellikle asıl işveren Belediye ile alt işverenlere ait işyerlerinde bulunan kayıt ve belgeler getirtilmeli, gerek görüldüğü takdirde anılan işyerlerinde keşif yapılarak, işyerinde fazla çalışma yapılmasını gerektiren bir çalışma düzeninin bulunup bulunmadığı; davacının yaptığı işin ve işyerinin niteliği ve kapasitesi gözetilerek günlük çalışma süresi belirlenmeli, yapılması gereken işin mesai saatinden sonra tamamlanması gerekip gerekmediği;

davacının günlük normal mesai saatlerini aşan çalışması olmuşsa bunun davacının kendisinden kaynaklanan sebeplerle mi, yoksa işveren talimatı üzerine mi gerçekleştiği hususları tespit edilmeli, nihayet tüm bu bilgi ve belgeler toplandıktan sonra yeniden bilirkişi raporu alınarak, tüm deliller birlikte değerlendirmeye tabi tutularak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi...'' gerekçesi ile direnme kararının bozulmuştur.Bozmadan sonra mahkemece yapılan yargılamada, bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz: Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, temizlik işçisi olan davacı davalı iş yerinde sürekli olarak değişik alt işverenlerin işçisi olarak 20.08.1998 tarihinden 12.06.2008 tarihine kadar çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının sabah 06:00 akşam 17:00 saatleri arasında günde 11 saat mesai yaptığı, 1,5 saatlik yemek ve dinlenme dışında günde 2 saat olmak üzere haftalık 14 saat fazla çalışmalarının bulunduğu şeklinde hesaplama yapılmıştır.

Dosya içerisinde davalı tarafından sunulan ücret bodrolarının bir kısmında fazla mesai tahakkuku bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde mahkemece davacının fazla mesai ücretinin, söz konusu fazla mesai tahakkuku olan ücret bordrolarının ilişkin olduğu aylar dışlanarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.