Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/16794 K.2015/20830

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 15.12.2012-29.08.2014 tarihleri arasında ... olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından 4, 27, 28.08.2014 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmemesi ve rapor almayı alışkanlık haline getirmesi gerekçe gösterilerek hukuka aykırı bir şekilde 29.08.2014 tarihinde fesih edildiğini, müvekkilinin, raporlu olduğuna dair evrakları işverene vermiş olmasına rağmen, işverenin haksız olarak iş sözleşmesini fesih ettiğini belirterek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ... 4, 27, 28.08.2014 tarihlerinde mazeretsiz olarak işe gelmemesi, mazeretsiz işe gelmemeyi ve rapor almayı alışkanlık haline getirmesi sebebiyle 29/08/2014 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının 19.12.2012-29.08.2014 tarihleri arasında yaklaşık 210 gün rapor, mazeret izni ya da hastaneye sevk sebebiyle izinli olduğunu, 4 ve 27 Ağustos 2014 tarihlerinde herhangi bir mazeret bildirmediğini, 28 Ağustos 2014 tarihinde saat 07:27'de işyerine geldiğini, saat 12:05' de ise herhangi bir mazeret bildirmeksizin çalışma alanına gelmeyerek işyerinden ayrıldığını bu sebeple müvekkili tarafından iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile feshin geçersizliğine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebeplerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması ihtimalinden kaçınmaktır. İşçinin davranışları sebebiyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan sebepler, aynı Kanun'un 25. maddesinde belirtilen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen sebeplerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan sebeplerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Somut olayda, mahkemece 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g maddesinin unsurları oluşmadığı gerekçesi ile davacı işçi işe iade edilmiştir.

Her ne kadar haklı fesih için gerekli devamsızlık şartları oluşmamış ise de; davalı tarafça dosyaya ibraz edilen raporların incelenmesi neticesinde davacının çalıştığı süre içersinde toplam 118 gün rapor ve sevki olduğu bunun dışında da saatlik izinleri ve sevklerinin olduğu, işverenin davacının sağlık sorunaları ile ilgili gerekli bölüm değişikliklerini her seferinde yapmış olduğu, davacının izinli veya raporlu olmasından dolayı işlerin aksadığı,

davacının görevinin başka personel tarafından yerine getirilmesi sebebiyle diğer personelin iş yükünün arttığı, son olarakta 4 Temmuz tarihinde devamsızlık yaptığı, 28 Temmuz tarhinde de işe geldiği halde iş başı yapmayarak iş yerinden ayrıldığı, anlaşılmaktadır. Davacının bu eylemleri iş yürütümünü bozucu nitelikte olup davalı işverenin bu işçiyle çalışmaya devam etmesini beklenemez kılarak fesih için geçerli sebep teşkil etmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.