Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/17716 K.2019/12206

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve bakiye ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış olmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının ücret alacağına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde, 7.700,00 TL ödenmeyen bakiye ücret alacağı olduğunu beyan etmiştir. Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda ise dosyada maaş ödemelerine ilişkin herhangi bir belge bulunmadığından davacının çalıştığı tüm dönem için hesaplama yapılmış, mahkemece bu hesaba göre ücret alacağına hükmedilmiştir. Oysaki davacı, dava dilekçesinde çalıştığı tüm döneme ilişkin ücret alacağı talebinde bulunmamış bakiye ücret talebinde bulunarak ücret alacağına ilişkin talebini sınırlamıştır. Bu nedenle davacının ücret alacağı bakımından Mahkemece davacı talebini aşar şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

Sonuç: