Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/18321 K.2017/23588

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile feshettiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı,yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin aralıklı çalışması bulunduğu buna göre fesih sebebinin her dönem için ayrı değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktası uyuşmazlık konusudur.

Kıdem tazminatına ilişkin çalışma sürelerinin hesabında işçinin daha önceki fasılalı çalışmaları dikkate alınır. Bununla birlikte, her bir fesih şeklinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde gerçekleşmesi, kıdem tazminatı ödenmişse tasfiye edilen dönemin dikkate alınması mümkün olmaz. Yine, istifa etmek suretiyle işyerinden ayrılan işçi kıdem tazminatına hak kazanmayacağından, istifa yoluyla sona eren önceki dönem çalışmaları kıdem tazminatı hesabında dikkate alınmaz.

Davacının; 25/11/1999-08/08/2000 ve 18/09/2002-19/06/2013 tarihleri arasında fasılalı olarak davalı iş yerinde çalıştığı, emeklilik sebebi ile işten ayrıldığı anlaşılmıştır. Davacının ilk dönem çalışmasına ilişkin olarak mahkemece ayrı bir değerlendirme yapılmamış olmakla birlikte davacının 8.8.2000 tarihli istifa dilekçesinin yer aldığı dilekçe içeriğinde ‘‘özel sebeplerle’’ ayrılma isteğinin yer aldığı görülmüştür.

Davacı “ özel sebeplerle ” iş sözleşmesini feshetmiş olduğundan, fesih gerekçesi ile bağlı olduğu gözetilerek haklı sebebi kanıtlaması gerekmektedir. İkinci dönem çalışması davacının yaptığı fesih bildirimininde emeklilik sebebi ile olduğu ve her iki çalışma dönemi arasında 2 yıl 1 ay ara verildiği gözetildiğinde “özel neden” ibaresinin kapsamının son fesih sebebi olan emeklilik talebinin ilgisinin olamayacağı sabittir. Diğer taraftan, istifa dilekçesinin irade fesadına uğratılarak düzenlendiği de ispatlanamamıştır. Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, kıdem tazminatı isteminin 25/11/1999-08/08/2000 dönemleri için istifa sebebi ile reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının yıllık izin alacaklarının hesaplanmasında davacının çalışmaya başladığı tarih ve bittiği tarih gözetilmek suretiyle hizmet süresine göre yeniden hesaplanması gerektiğinden yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: