Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/22569 K.2015/27514

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde, 10.06.2006 tarihinde Manisa Büyükşehir Belediyesi bünyesinde mali hizmetler müdürlüğü yardımcı personel hizmet alımı bölümünde diğer davalı şirkete bağlı olarak büro personeli olarak çalışmaya başladığını, çalışmalarının sürekli belediye bünyesinde olup kesintisiz olduğunu, belediyeye ait görev tanım belgesinde müvekkilinin ödeme gerçekleştirme görevlisi olarak tanımlandığını, bu itibarla davacının davalı belediyenin kadrolu işçileriyle yanyana ve aynı pozisyonda çalıştığını, yerine getirdiği işin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine göre uzmanlık gerektiren işlerden olmadığını,

müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından 20.04.2014 tarihinde yazılı bir fesih bildirimi olmaksızın sebepsiz olarak feshedildiğinin bu itibarla açmış oldukları işe iade davasının kabulü ile işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacağına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı tarafa dava dilekçesini içerir davetiyenin tebliğ edildiği, davalı vekilinin davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli bir sebebe dayanmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının işyerinde müdür olan amiri ile tartıştığı, tartışmanın bağrışmaya dönüşmesi üzerine özel güvenlik görevlilerinin olay yerine çağırıldığı ve eylemin kavgaya dönüşmesinin önlendiği anlaşılmaktadır. Davalı işverence iş sözleşmesi davacının sözü edilen davranışlarının haklı neden teşkil ettiği gerekçesi ile feshedilmişir. Her ne kadar fesihten önce davacıdan savunması istenmemişse de, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince haklı nedene dayalı fesihlerden önce savunma istenmesi gerekmemektedir. Davacının eylemlerinin haklı neden ağırlığında olmasa da iş akışını olumsuz etkilemesi karşısında fesih için geçerli sebep oluşturduğu açıktır. Bu nedenle mahkemenin işe iade kararı yerinde görülmemiştir. 4857 sayılı

Kanun'un 20. maddesi uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.