KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/23379 E., 2015/30009 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/12/2013
- Numarası
- 2010/115-2013/630
- Dava
- Davacı, kıdem farkı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Islaha karşı zamanaşımı def'in dikkate alınıp alınmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacının 13.09.2013 harçlandırma tarihli ıslah dilekçesine karşı davalı tarafından süresinde zamanaşımı def'inde bulunulduğu, ancak mahkemece zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi için bilirkişiden ek rapor aldırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu fazla çalışma ve hafta tatili alacakları yönünden 22.11.2013 havale tarihli ek bilirkişi raporu nazara alınarak zamanaşımına uğradığı tespit edilen miktarlar 21.06.2013 tarihli raporda ilk hesaplanan alacak miktarlarından çıkarılarak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/23379, K. 2015/30009, 3 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama