Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/24214 K.2015/30635

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davalılar arasında alt asıl işveren ilişkisi bulunduğunu, aynı işyerinde çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini iddia eden davacı vekili, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı asıl işveren vekili, davacının kendi işçileri olmadığı, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği itirazında bulunurken, diğer davalı alt işveren şirket vekili ise, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının önce alt işveren nezdinde asıl işverenlikte, son olarakta asıl işverene doğrudan bağlı olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin davalı asıl işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece alt işveren nezdinde geçen sürenin kıdeme esas süreye dahil edilerek davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanabileceğinin kabulü ile fesihin geçerli sebebe dayanmadığından davanın kabulü kararı yerindedir.

Ancak hükümde davacının hangi işverene iade edildiğinin belirtilmemesi ve fesih anında alt işverenlik ilişkisi sona ermesine rağmen ilk dönem çalışmasında altişveren sıfatı bulunan davalı altişvereni de mali haklardan sorumlu tutacak şekilde hüküm kurulması hatalıdır. Davacı son olarak Omsan Şirketi işçisi olduğundan bu şirketteki işine iadesine ve mali haklardan davalı Omsan şirketinin sorumluluğuna karar verilmelidir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.