Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/24389 K.2017/29529

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalı ... San. T.A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Fabrikası Van Şubesinde, diğer davalı şirket bünyesinde aşçı olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin davalılarca haksız olarak feshedildiğini, işyerinde hafta içi her gün 08.00-18.00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise 05.00-21.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla çalışma hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, davacı ile davalı şirket arasında iş sözleşmesi bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Temizlik Yemek Otomasyon Turizm İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili, davacının ihale ile üstlenilen iş kapsamında 01.02.2011-31.03.2013 tarihleri arasında çalıştığını, davacının önceki çalışmalarından sorumlu olmadıklarını, iddianın aksine hafta içi çalışma saatlerinin 08.00-13.00 arasında olduğunu, davacının hafta sonu çalışmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili ile davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalıya ait fabrikada aşçı olarak çalışan davacı hafta için 08.00-18.00, cumartesi günleri ise 05.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş olup, davalı alt işveren davacının hafta için 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını, bunun dışında herhangi bir fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunmuştur. Mahkemece, davacı tanıkları... 27.11.2014 tarihli oturumdaki çelişkili anlatımları yerine, davalı ...

Şirketinin tanıkları ... ve ...’in birbirini doğrulayan anlatımlarına üstünlük tanındığı, davacının yaptığı iş ve işyerinin özellikleri de dikkate alınarak davacının bir hafta hafta içi 06.00-14.00, diğer hafta içi 14.00-22.00 saatleri arasında ayrıca cumartesi veya pazar günleri de 06.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir.

Diğer taraftan mahkemece, davalı tanıklarının sadece 2005 yılı sonrasına dair bilgi sahibi oldukları değerlendirilerek bu tarihten sonraki dönem için hesaplanan fazla çalışma alacağından %50 indirim yapılmak suretiyle fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davacının vardiyalı çalışmaya ilişkin herhangi bir iddiası bulunmamakta olup, davacı tanıklarının anlatımları, davacının iddiasını doğrulamaktadır.

Mahkemece davacı tanıklarının anlatımlarının çelişkili olduğundan bahisle bu anlatımlara itibar edilmediği belirtilmiş ise de, aksine davalı tanıklarının anlatımlarının kişiye göre değişiklik gösterdiği anlaşılmaktadır.

Nitekim Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin (2015/24390 E. sayılı) dosyanın davacısının da aşçı olarak aynı işyerinde aynı koşullarda çalıştığı, mahkemece her iki dosyada aynı davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği, ancak davacı tanıkları her iki işçi yönünden tutarlı biçimde aynı çalışma saatlerinden söz etmelerine rağmen; davalı tanıklarının farklı beyanlarda bulunduğu görülmektedir.

Bununla birlikte mahkemece, davalı tanıklarının farklı anlatımlarına itibar edilerek, aynı işyerinde aynı işi yapan kişiler yönünden farklı kararlar oluşturulmuştur. Bu itibarla, hatalı değerlendirme yapılmak suretiyle davalı tanıklarının anlatımlarına üstünlük tanınması isabetli olmamıştır.

Davacının ileri sürdüğü çalışma şeklinin; davacı tanıklarının anlatımları ile ispatlandığı dikkate alınarak, buna göre davacının hafta içi 08.00-18.00 cumartesi veya pazar günlerinden birinde ise 06.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmelidir. Böylece tanık beyanları doğrultusunda hesaplanacak fazla çalışma alacağından, mahkemece takdir edilecek uygun miktarda bir indirim sonrasında tespit edilecek fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması gereklidir.

Belirtilen sebeplerle hatalı değerlendirme yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.