Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/25317 K.2018/6519

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2000 - Mayıs 2014 tarihlerinde montaj görevlisi olarak çalıştığını, 2004 öncesi ve 2011 yılı sonrası fazla mesai alacaklarının ödendiğini, diğer yıllarda fazla mesai, bayram tatili ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek ödenmeyen fazla mesai ve hafta sonu ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının günlük mesai süresini aşmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve varsa miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile ispatlaması gerekir.

Somut olayda; dosyada yer alan ve davacı tarafından imzalanan bir kısım bordrolarda fazla çalışma tahakkuku gözükmektedir. Bu tahakkuklardan daha fazla çalışma yapıldığı ancak yazılı delille ispatlanabilir. İmzalı dönemler bakımından davacı vekili bordrolardaki imzaları kabul etmediklerini belirtmiştir. Bazı hesap pusulalarında ise imza bulunmadığı ancak fazla çalışma ücretine ilişkin tahakkuk ettirilen toplam ücretlerin davacının banka hesabına ödendiği anlaşılmaktadır. Bordronun ihtirazı kayıtsız imzalı olması halinde, bordroda tahakkuk ettirilenin üzerinde fazla çalışma yapıldığı ancak yazılı delille ispatlanabilir. Bordronun imzasız olması halinde ise, fazla çalışma her türlü delille ispatlanabilir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna itibarla Mahkemece fazla çalışma alacağı reddedilmiş ise de isabetli olmamıştır. Zira öncelikle imzaya itiraz edilen bordrolar yönünden imza incelemesi yaptırılmalı, sonucuna göre imzanın davacıya ait olduğu anlaşılan fazla mesai tahakkuku bulunan bordrolar dışlanarak hesaplama yapılmalıdır.

Ancak imzanın davacıya ait olmadığı tespit edilen dönemler bakımından imzasız bordro gibi değerlendirme yapılmalı, tanık beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek fazla mesai alacağı hesaplanmalı ve tahakkuk ettirilen tutarın banka kayıtları ile ödendiğinin tespiti halinde yapılan ödemeler hesaplanan fazla mesai alacağından mahsup edilmelidir.

İmza itirazı olduğu halde imza incelemesi yaptırılmadan ve imzasız bordronun imzalı bordro gibi değerlendirilmesi suretiyle eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.