Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/25439 K.2015/32405

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işyerini terk ederek iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmaksızın feshedildiği sonucuna varılmış ise de davacı el yazısı ile düzenlediği istifa dilekçesinde kendi isteği ile işten ayrıldığını belirtmiştir. Dinlenilen tek davacı tanığı da, davacının kemoterapi göreceğinden davalı işverenden yıllık izinlerini istediğini, kabul edilmediğinden işten ayrılmak zorunda kaldığını beyan etmiştir.

Dosya kapsamı ve tanık beyanından davacının yıllık izin süresince tedavi olabilmek amacıyla davalı işverene yıllık izinlerini kullanmak için başvuru yaptığı, talebinin kabul edilmemesi üzerine haklı nedenle iş sözleşmesini fesh ettiği anlaşılmıştır. Haklı fesih durumunda davacı kıdem tazminatına hak kazansa da ihbar tazminatına hak kazanamaz. Bu sebeple mahkemece ihbar tazminatının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işinin başında bulunduğu saatlere göre tırın yüklenmesi ve boşaltılması için geçen sürenin normal süresi olduğunu, ara dinlenme sürelerinin düşümü ile davacının günde filii çalışmasının 14 saat olduğunu, dolayısıyla günde 3 saat fazla mesaisinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği belirtilerek somut delillerle desteklenmeyen bir hesaplama yapılmıştır.

Dinlenilen tek davacı tanığı ...., seferden döndüklerinde yolculuğun süresi dikkate alınmaksızın 24 saat izin kullandıklarını, ulusal bayram genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalıştıklarını, kendisinin 12 saat boyunca araç kullandığı zamanların olduğunu beyan etmiştir.

Başka delillerle desteklenmeksizin davalıya karşı açılmış davası bulunan, davacı ile aralarında menfaat birliği olan ve davacının çalışma saatleri bakımından beyanı bulunmayan tek tanık anlatımına istinaden fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınması doğru bulunmamıştır.

Mahkemece, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.