Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/33121 K.2018/15879

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin fazla çalışma ücreti, fark fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gününde ödenmeyen aylık ücret alacağının yüzde beş fazlalığı, fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı, fark fazla çalışma ücretinin yüzde beş fazlalığı ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin yüzde beş fazlalığı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde, aylık ücrete, günlük üç saati ve yılda doksan iş gününü aşmayan fazla çalışma ücretinin dahil olduğuna yönelik düzenleme bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aylık ücret miktarının iş sözleşmesinde yazılı olmaması sebebiyle söz konusu sözleşme maddesinin geçerli olmadığı kabul edilmiş ise de, hesaplama konusu dönem için davacının aylık ücretinin, asgari ücret miktarından makul seviyede yüksek olduğu sabittir. Bu halde, iş sözleşmesinde yer alan bahsi geçen düzenlemenin geçerli olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

3-Mahkemece, yüzde beş fazlalık alacaklarına uygulanan indirim oranı, hakkın özüne dokunacak derecede yüksektir. Anılan sebeple, talepte bulunmakta gecikilen süre, hesaplamaya konu olan asıl alacak tutarları ve günlük yüzde beş fazlasının belirlenen miktarı da gözetilerek, hakkaniyete uygun düşecek şekilde indirim oranı yeniden değerlendirilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.