Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/33886 K.2016/2018

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının askerlik sebebi ile işten ayrıldığını ve kendisine kıdem tazminatının ödendiğini, bu nedenle ihbar tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, dinlenmeyen davalı tanıklarının dinlenmesi, davacı tanıklarının da yeniden dinlenerek fazla çalışma ve hafta tatili alacakları bakımından yeniden bir değerlendirme yapılması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece, taraf tanıkları dinlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı işçin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmalık konusudur.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Davalı tanıkları davalı işveren işyerinde haftada altı gün çalışıldığını beyan etmişlerdir. Beyanı hükme esas alınan davacı tanıklarından biri kendisinin haftada altı gün çalıştığını ancak davacının yedi gün çalıştığını beyan etmiş, diğeri ise komşu işyeri tanığı olup davacıyı haftanın yedi günü işyerinde gördüğünü bildirmiştir.

Kendisi haftada altı gün çalışan davacı tanığının davacının yedi gün çalıştığını bilmesi mümkün olmadığı gibi, komşu işyeri tanığının da beyanına tek başına itibar edilemez. Bu durumda, davacının hafta tatillerinde de çalıştığı yeterli, somut ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığından, hafta tatili ücreti alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.