Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/34256 K.2018/15476

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin .../... bölgesinde, boru hattı koruyucusu olarak çalıştığını, haklı sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı işin karşılığında hak ettiği ücretin ödendiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin kısmî süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı ve davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununun 13üncü maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi “kısmî süreli iş sözleşmesi” olarak tanımlanmıştır. Çalışma süresi aynı yasanın 63üncü maddesinde haftada en çok 45 saat olarak açıklanmıştır.

Yukarıda değinilen 13üncü maddede emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmî süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi, tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanunun 63üncü maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamîdir.

Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi haftalık 45 saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6ncı maddesinde, “ İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmî süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmî çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmî süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmî süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Somut olayda davacı, asgari ücretin altında ödemeler yapıldığını belirterek fark ücret alacaklarının hesaplanarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, davacının kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı kabul edilerek talebin reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğinden davacının, davalıya ait petrol boru hattında koruyucu olarak, gece ve gündüz saatlerinde mesai gözetmeksizin çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacı gibi petrol boru hatlarında koruyucu olarak çalışan işçilerin açtığı davalarda Dairemizin 25.10.2017 tarih 2015/18008 esas- 2017/22845 karar, 13.04.2017 tarih 2017/32002 esas- 2017/8609 karar, sayılı dosyalarında tam süreli çalışıldığı kabul edilmiştir.

Davacının haftalık otuz saatin altında çalıştığına dair dosyada somut bir delilin de bulunmaması karşısında, fark ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.