Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2015/34430 K.2018/1046

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının akaryakıt konusunda faaliyet gösteren davalı işyerinde 16/06/2009 tarihinden itibaren LPG tanker tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin ihale bitimi sebebiyle davalı tarafça haksız olarak 16/12/2013 tarihinde feshedildiğini, kendisine kıdem ve ihbar tazminatı olarak 10,000 TL ödeme yapıldığını, haftanın 7 günü 08:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, ancak çoğu kez işi kaçta biterse o saate kadar çalışmasını sürdürdüğünü, söz konusu çalışma karşılıklarının davacıya ödenmediğini, yine ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili günlerinde sürekli olarak çalıştığını,

davacının aylık 2,000 TL net ücret ve yapılan km başına primle çalıştığını, primle birlikte davacının aylık ücretinin net 2.200.00 TL olduğunu, işe girdiği tarih itibariyle davalı işverenlikçe eğitim ve sertifika ücreti ve trafik cezası adı altında kesintiler yapıldığını, bu kesintilerin ödenmediğini beyan ederek, davalıdan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ve eğitim sertifikası alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin, fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacının, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı sabit olup bu şekilde çalışanların Karayolları Trafik Kanunu’na göre çalışma saatlerinin kanundan doğan nedenlerle sınırlandırıldığı ve buna göre çalışılması gerektiği açıktır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ayda bir hafta yirmi dört buçuk saat fazla mesai yaptığı, kalan diğer üç hafta için ise haftalık yirmibir saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Davacının LPG tanker şöförü olarak çalıştığı dikkate alındığında, Karayolları Trafik Yönetmeliği'ne göre günlük dokuz saat çalışma yapabileceği gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu doğrultuda yukarıdaki esaslara ve Dairemizce incelenen aynı işyerinde çalışan işçiye ait 2015/23762 ile 2015/23764 esas sayılı dosyalardaki fazla mesai hesaplamaları birlikte değerlendirildiğinde, davacının günlük dokuz buçuk saat çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde "eğitim ve sertifika ücreti" adı altında işe girdiği tarihten itibaren bir kısım kesintiler yapıldığını, yapılan bu kesintilerin daha sonra toplu olarak ödeneceğinin söylendiğini ancak ödenmediğini iddia etmiştir. Mahkemece davacının ücretinden "eğitim ve sertifika ücreti" adı altında kesintileri yapıldığına karar verilmiş ise de, bu konuda yeterli araştırma yapılmamıştır.

Bu doğrultuda Dairemizce incelenen aynı işyerinde çalışan işçiye ait 2015/23762 esas ve 2016/11467 esas sayılı sayılı dosyalardaki gibi, özellikle eğitim ve sertifikanın kapsamı, ücretlendirilmesinde sorumlu olan taraf, kesintinin miktarı gibi konular somutlaştırılarak belirlenmeli ve varsa geri ödemeler ile kesintiye dair belgeler araştırılarak ve banka kesintilerinin de bu noktada değerlendirilmesi yapılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece eksik araştırma yapılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.