KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2015/34486 E., 2016/568 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık izin, asgari geçim indirimi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
502 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının davalıdan faizleriyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı vekili, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı sebeplerle feshedildiğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, Dairemizin 24.02.2015 tarihli 2014/27287 esas ve 2015/7120 karar sayılı ilamıyla, özetle, "...Somut olayda; davacının, davalı şirkette manikürcü olarak olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında ücret konusunda uyuşmazlık bulunmasına rağmen mahkemece, emsal ücret araştırması yapılmamış ve asgari ücret aldığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
Mahkemece öncelikle, işçinin meslekte geçirdiği süre, davalı iş yerindeki çalışma süresi, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, daha sonra tarafların iddia ve savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek davacının gerçek ücreti tespit edilmeli ve bu ücret üzerinden hesaplama yapılmalıdır." grekçesiyle bozulmuştur.
Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada, davacının, 26.10.1988 doğum tarihli olup, 23-24 yaşında olduğu, dönemde davalıya ait işyerinde toplam 445 günlük çalışması bulunduğu, 2008 yılındaki toplam 25 günlük sigortalılığı dışında başkaca bir çalışmasının bulunmadığı, tüm çalışma kıdeminin, davalıya ait işyerindeki çalışmasından ibaret olduğu ve manikür pedikür işlerine ilişkin eğitim veya ustalık konusunda bir belgesinin bulunmadığı, imzasını taşıyan ücret tediye bordroları ve iş sözleşmesinde asgari ücret düzeyinde kazanç bilgisinin yer aldığı,
ilgili makamlara sunulmak üzere düzenlenen 16.11.2011 tarihli belgedeki ücret tutarının iddiayla çeliştiği gibi aynı ve sonraki aya ilişkin imzalı ücret tediye bordroları ile de çeliştiği dikkate alındığında, dinlenen davacı ve davalı tanıklarının beyanlarıyla desteklenmeyen ve herhangi bir somut veriye dayanmayan ücret iddiası yönünden ek araştırma yapılmasına gerek olmadığı, imzalı işyeri kayıtları, tanık anlatımları ve davacının yaptığı iş ve kıdemi itibariyle gerçeğe uygun bulunan kayıtlardaki ücret tutarına dayalı hesaplamanın yerinde olduğu, gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.
Direnme kararı kanuni süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.
5521 sayılı iş Mahkemeleri Kanunu'na 6352 sayılı Kanunu'nun 40. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca Dairemizin, direnme kararını öncelikle inceleme yetki ve görevi olduğu anlaşılmakla yapılan inceleme sonucunda, her ne kadar mahkeme kararı yazılı gerekçeyle Dairemizin 24.02.2015 tarihli kararıyla bozulmuş ise de, mahkemenin yukarıda anılan direnme gerekçesi yerinde görülmekle, direnme kararının bozma gerekçesine göre uygun bulunmasıyla, Dairemizin 24.02.2015 tarihli 2014/27287 esas ve 2015/7120 karar sayılı bozma ilamının ortadan kaldırarak, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2015/34486, K. 2016/568, 14 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama