Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/11227 K.2016/13907

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraf avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde bir dönem proje müdürü ve ardından şantiye şefi olarak çalıştığını, bu süre zarfında fazla mesai yaptığını, hafta tatili ve genel tatillerde çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini belirterek, bu alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının proje müdürü olarak çalışması sebebiyle çalışma saatlerini kendisinin belirleyip düzenleme yetkisine sahip olduğunu, bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin öncesinde proje müdürü, sonrasında ise şantiye şefi olarak davalı şirketin Yalova'daki şantiyesinde çalıştığı, proje müdürü olduğu dönemde kendi mesaisini ayarlayabilen bir yönetici olduğu, şantiye şefi olarak çalıştığı dönemde talimatları aldığı şahsın ise İstanbul ilinde bulunduğu ve talimatları buradan verdiğinin anlaşılması karşısında, davacı işçinin şantiye şefi olarak görev yaptığı dönemde de kendisiyle aynı şantiyede çalışan ve amiri konumunda herhangi bir kişi olmadığı, davacının kendi mesaisini ayarlayabildiği,

bozmadan sonra alınan denetime elverişli bilirkişi raporunda yer alan bu yöndeki tespitlerin de isabetli olmasına rağmen fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarına yönelik taleplerin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.