Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/11340 K.2019/9062

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda ödenmesi gereken faiz mevduata uygulanan en yüksek faizdir. Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. Yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Somut olayda; davacının emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshettiği ve kıdem tazminatı için reeskont faizi talep ettiği ancak yaş dışında emeklilik koşullarını taşıdığını işverene belgelemediği anlaşılmaktadır. Bu durumda dava konusu kıdem tazminatı için davacının talebi ile bağlı kalınarak en yüksek banka mevduat faizini geçmemek kaydıyla reeskont faizine, fesih tarihinden değil, dava tarihinden itibaren hükmedilmelidir.

Bu yönler gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.