Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/11816 K.2018/26914

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının 13.11.2009-12.06.2014 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli olarak davalı asıl işveren ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı bünyesinde hizmet veren .... değişen alt işveren şirketler nezdinde sosyal çalışmacı olarak çalıştığını, iş akdine 09.06.2014 tarihinde haksız ve bildirimsiz son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili; husumet itirazında bulunmuş davacının ücretlerinin ödendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

Somut olayda; dosya içeriğinde birbiri ile uyuşan tanık ifadelerine göre; davacının hafta içi 08:00-17:00 saatleri, cumartesi günleri 08:00-13:00 saatleri arasında çalışmış olduğu, bu çalışma şekline göre, hafta içi beş gün 1 saatlik ara dinlenme ile günlük 8 saat, cumartesi günleri ise yarım saat ara dinlenmeyle 4,5 saat çalışarak, toplamda 44,5 saat çalışma ile fazla mesai yapmadığı anlaşılmasına karşın, Mahkemece hükme dayanak alınan raporda cumartesi günü 6 saat çalışıldığı ve haftalık 1 saat fazla mesai yapıldığı tespitiyle hesaplama yapılmış olması hatalı bulunup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: