Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/12103 K.2019/9489

Davacı vekili, bakiye süre ücreti ve fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Mahkemece, 30/12/2015 tarihli nihai kararla, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.Kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece, 28/03/2015 tarihli ek kararla, kararın kesin olması sebebiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.Temyiz isteminin reddine ilişkin 28/03/2015 tarihli ek karar da davacı vekilince temyiz edilmiştir.Somut uyuşmazlıkta;

davacı vekili, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak bakiye süre ücret ile fazla mesai alacağının tahsili talebi ile dava açmıştır. Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir. Davacı ıslah dilekçesiyle bakiye süre ücret alacağını 5.865,00 TL'ye çıkartarak davasını ıslah etmiştir. Mahkemece bakiye süre ücretin reddine, fazla çalışma ücretinin ise 564,33 TL' sinin kabulüne karar verilmiştir.

Dava edilen miktara bakılarak dava değerinin kesinlik sınırı altında kaldığından bahsedilemeyeceğinden, temyiz isteminin kesinlik sebebi ile reddedilmesi isabetsizdir.

Anılan sebeple, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair tesis edilen 28/03/2015 tarihli ek karar, usul ve kanuna aykırı olduğundan, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile 28/03/2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildikten sonra dosya Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

YARGITAY KARARI