Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/12225 K.2019/9463

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait ... da bulunan şantiyede şoför olarak çalıştığını iş aktine haksız olarak son verildiğini belirterek 100,00 TL ihbar tazminatı, 5.000,00 TL fazla mesai ücreti,4.000,00 TL hafta tatili ücreti 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 100,00 TL gece zammı, 4.000,00 TL ücret alacağı, 100,00 TL bakiye süre ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının izin dönüşü şanteiyede huzursuzuk çıkarttığını, kısım şefinin verdiği talimatları yerine getirmediğini, iş yerinde çalışmak istemediğini belirterek iş yerini terk ettiğini, davacı hakkında devamsızlık tutanakları tutulduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir.

İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ilkeler ulusal bayram genel tatili çalışmaları ve hafta tatili çalışmaları için de geçerlidir.Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda her ne kadar davacı tanıklarının davalıya karşı aynı mahiyette davalarının olduğundan bahisle davalı tanıklarının beyanlarına itibarla davacının fazla mesai, hafta tatili, ulsal bayram ve genel tatil ücreti talepleri hesaplanmış ise de bu durum dosya kapsamına uygun değildir.

Dosya içerisine sunulen davacı ve davalı iş verenin imzasını taşıyan çalışma düzeni ve ücret tarifeleri adlı belgede hafta içi ve haftasonu mesai saatlerinin ve tatil ve bayramlarda yapılacak çalışmaların karşılıklı olarak düzenleme altına alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durumdea davacının bahsi geçen talepleri değerlendirilirken taraflar arasında imzalanan söz konusu evrak dikkate alınarak ve davacının fazla mesai talebi değerlendirilirken hafasonu çalışma alacağı talebinin de bulunduğu dikkate alınmak sureti ile hafta sonu 7,5 saati aşan çalışmalarında fazla mesai hesabında dikkate alınması gerektiği gözetilerek hesaplama yapılması dosya kapsamına uygun olacaktır. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacının ücretini dolar üzerinden aldığı dosya kapsamından anlaşıldığı gibi bu husus iki tarafında kabulündedir. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda dolar kurunun tespitinde isabetsizlit bulunmasada dolar üzerinden tespit edilen 1.955,90 USD brüt ücretin Türk Lirasına çevrilirirken hesap hatası yapıldığı anlaşılmakadır. Aktin feshi tarihinde dolar kurunun 1 USD = 1.5074 TL olduğu durumda davacının brüt ücretinin karşılığının 2.948,32 TL olarak tespiti gerekli iken 3.158,40 TL olarak hesaplamalarda dikkate alınması da hatalıdır.

4-Kabule göre ise; her ne kadar davacının ihbar tazminatı talebinin 600,00 TL sine dava tarihinden bakisine ise ıslah tarihinden faiz işletilmesine karar verilmiş ise de davacının dava diliekçesinde 100,00 TL ihbar tazminatı talebinde bulunduğu anlaşıldığından hesaplanan ihbar tazminatının 600,00 TL lik kısmına dava tarihihden faiz işletilmesine karar verilmesi de hakalı olup bozmayı gerektirmiştir.