Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1261 K.2017/19391

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/09/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... Kabukçuoğlu geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait ... Eczanesi adlı işyerinde eczacı kalfası olarak çalıştığını,işin niteliği gereğince müvekkilinin hafta sonu genel tatil, bayram ve resmi tatil günlerinde de çalıştığını, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmesi için şifahen defaetle müracaat etmesine rağmen müvekkiline bu ücretlerin ödenmediğini, hiçbir haklı neden bulunmadığı halde davalının alacaklarını vermeyerek ve sürekli erteleyerek müvekkilini işten ayrılmak zorunda bıraktığını, fazla çalışma alacağının ödenmemesinin haklı fesih sebebi olduğunu,müvekkilinin haklı nedenle işten ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 08/12/2011 tarihinde devamsızlık nedeniyle müvekkili tarafından feshedildiğini,davacının mazeretsiz olarak işe gelmeme sebebinin ise başka bir eczane tarafından kendisine iş teklif edilmesi olduğunu, davacının normal çalışma süresi dışında çalışmadığını, nöbet günlerinde müvekkilinin ve müvekkilinin yeğeni olan ...'ın çalıştığını, sadece yıllık ücretli izin alacağının varlığını kabul ettiklerini, bu alacak kaleminin ise ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai ve hafta tatili çalışmasının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kış aylarında 2010 yılından önceki dönemde haftada 36 saat fazla mesai yaptığı, 2010 yılından sonraki dönemde haftada 22.5 saat fazla mesai yaptığını, yaz aylarında 2010 öncesi dönemde haftada 38 saat fazla mesai yaptığı, 2010 yılı sonrası dönemde 25 saat fazla mesai yaptığı, hafta tatili alacağı bakımından ayda bir hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacı ile aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan emsal çalışan bakımından Dairemizden onanarak geçen dosyada (Dairemizin 2013/31546 esas sayılı) fazla mesai alacağı bakımından 29/03/2010 tarihine kadar haftalık ortalama altı saat fazla mesai yaptığı, 29/03/2010 tarihinden sonra haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığı,hafta tatili çalışmasının bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları ve emsal dava dosyası dikkate alındığında davacının fazla mesaisinin emsal dava dosyasındaki gibi kabul edilmesi, hafta tatillerinde çalışması bulunmadığından hafta tatili alacağının reddine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.