Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/13391 K.2016/15992

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 11.09.2007 tarihinde davalı asıl işveren işyerinde yüksek gerilim ... teknisyeni olarak işe başladığını, taşeron firma olan davalı ..............'ndeki çalışmasının 01.10.2010 tarihinde başlayıp iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 15.04.2013 tarihine kadar devam ettiğini, üç senelik iznini kullanmaya hak kazanmasına rağmen sadece on dört günlük izin kullandığını, 10.05.2013 tarihinde 932,58 TL olarak ödenen yıllık izin ücretinin eksik hesaplandığını, aynı işyerinde altıncı yılı olduğu için son yıla ait izin süresinin yirmi gün hesaplanarak toplamda otuz dört güne göre ödeme yapılmasının gerektiğini,

işe başladığı günden itibaren iki yıl altı ay on beş günlük kıdemine karşılık kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ....., ihale makamı olması sebebiyle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının diğer davalının işçisi olduğunu, davacının eğitime katılmaması, işyerinde sergilediği olumsuz davranışlardan ötürü ücretli izne ayrılması yönünde yapılmak istenen tebligatı 12.04.2013 tarihinde almaktan imtina etmesi, işyerine izinsiz girmek için davranışta bulunması, alınmaması sebebiyle polise şikâyette bulunarak ............ ve ............. adlı çalışanların karakolda ifade vermek zorunda bırakılması, mazeret raporunu birinci davalıya vermesi sebepleriyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ................., davacının davalılar arasında akdedilen teknik şartnameye göre 2013 yılı içinde Soma Eğitim Merkezinde düzenlenen tekamül eğitimine katılmasının zorunlu olmasına rağmen katılmaması sebebiyle çalışması imkansız hale geldiğinden iş sözleşmesinin 16.04.2013 tarihinde bildirimsiz şekilde ve haklı sebeple feshedildiğini, davacının davalı firma nezdinde olan çalışmasının iki yıl, altı ay, onbeş gün olması sebebiyle iki kez yıllık izne hak kazandığını, ilk yıl izninin kullandırıldığını, ikinci yıla ait iznin de ücretinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 ve 75 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 25 ve 26. maddeleri uyarınca hakim, dava veya cevap dilekçesinde bildirilen vakıalarla bağlı olup, tarafların bildirmediği vakıaları kendiliğinden inceleyemez ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. Tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka şeye karar veremez.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde üç senelik iznini kullanmaya hak kazanmasına rağmen sadece ondört günlük izin kullandığını, 10.05.2013 tarihinde 932,58 TL olarak ödenen yıllık izin ücretinin eksik hesaplandığını, aynı işyerinde altıncı yılı olduğu için son yıla ait izin süresinin yirmi gün hesaplanarak toplamda otuz dört güne göre ödeme yapılmasının gerektiğini, işe başladığı günden itibaren iki yıl, altı ay, on beş günlük kıdemine karşılık kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacağını istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, kıdem ve ihbar tazminatı talepleri davacının 11.09.2007-15.04.2013 tarihleri arasındaki çalışma süresi üzerinden hesaplanmış; yıllık izin alacağı da asıl işveren işyerindeki toplam beş yıllık kıdemine göre hak kazandığı yetmiş günden kullandığı on dört günün düşülmesi ile bakiye ellialtı gün üzerinden hesaplanıp, işverence ödenen tutar hesaplanan alacaktan mahsup edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde açıkça sadece son alt işveren işyerindeki çalışmaları sebebi ile alacak talebinde bulunmuş olup, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağı bakımından 01.10.2010-15.04.2013 tarihleri arasındaki çalışma süresine göre hesaplama yapılması gerekirken, davacı talebini aşar şekilde ve taleple bağlılık kuralına aykırı olarak asıl işveren işyerindeki tüm hizmet süresine göre yapılan hesaplamaya itibarla sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.