KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/13399 E., 2016/16026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir.
Dosya içeriğinden, 01.11.1995 tarihinden beri işyerinde usta olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin, işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesi uyarınca oniki hafta bildirim süresi verilerek süre sonunda feshedileceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, her ne kadar ihbar süresi verilerek fesih bildiriminde bulunulmuş ise de, hizmet döküm cetveli ve dosya kapsamından ihbar süresi sona ermesine karşın davacının çalışmaya devam ettiği ve iş sözleşmesinin feshedilmediği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, işe iade davasının konusuz kaldığı tartışmasızdır.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/13399, K. 2016/16026, 2 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama