KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/15742 E., 2019/13301 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi M. Cumhur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı idareye ait ... Numune Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalışmakta iken Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan aldığı belgeye istinaden yaşlılık aylığı bağlanma şartlarını taşıdığından iş akdini bu sebeple feshettiğinden kıdem tazminatı ödenmesi gerektiği iddiası ile kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalının Cevabının Özeti:
Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
Davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda;Davacının 01.03.1998-02.12.2014 tarihleri arasında davalı idareye ait işyerinde çalıştığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacının işyeri dışında işlediği suç nedeniyle tutuklandığı, tahliye edildikten sonra kurumca verilen yazıya istinaden yaş şarttı hariç emeklilik şartlarını taşıdığı gerekçesi ile iş akdini feshettiğine dair posta ile işverene gönderdiği dilekçe işverene 04.12.2014 tarihinde tebliğ olmuş ise de, davacının feshinden önce davalı idare tarafından davacının işyeri dışında işlediği suç nedeniyle iş akdinin 02.12.2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmıştır.
Davacının iş sözleşmesi işyeri dışında işlenen suçtan dolayı davalı işverence geçerli sebeple feshedildiğinden, mahkemece davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/15742, K. 2019/13301, 18 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama