Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/1801 K.2016/4477

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, işverenin birçok çalışanına gelecekte hak mahrumiyetine sebep olacak tüm işçilik haklarını ortadan kaldıracak nitelikte boş belgeler imzalatmak istediğini, bu belgeleri imzalamayanların işyerinde çalışmasına devam etmesine izin vermeyeceğini söyleyerek davacıyı diğer arkadaşları ile birlikte işten çıkarttığını belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işçinin işyerini kendi iradesi ile terk ettiğini, diğer taleplerinin de ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kısmen kabul kararı Dairemizce, tazminata esas giydirilmiş ücrete ikramiye eklenmesinin hatalı olduğu; fazla mesai alacağı yönünden müfettiş tarafından düzenlenen rapor ve ekleri getirtilerek mesai düzeninin açıklığa kavuşturulması gerektiği, ödemeler varsa banka ekstreleri getirtilerek işyerine giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar ile puantaj belgeleri dosya arasına alınması ve gerekirse mali konularda uzman bilirkişiye işyerinde kayıt ve defterler üzerinde inceleme yetkisi verilerek fazla çalışmanın varlığının saptanması gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece yapılan yargılama sonucu delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarının ne olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma ücreti hesaplanırken fazla çalışma tahakkuku olup da ihtirazı kayıtsız imzalanan bordrolar ile yine fazla çalışma tahakkuk olan ancak imzasız olmakla beraber banka kanalıyla ödendiği ispat edilen bordroların dikkate alınması gereklidir. Bu noktada ilk grup bordrolar yönünden aksi yazılı delille ispatlanmadıkça bordro döneminin dışlanması, ikinci grup bordrolar açısından ise banka kanalıyla yapılan fazla çalışma ödemelerinin yapılacak hesaplamadan mahsup edilmesi gereklidir.

Somut olayda, imzası inkar edilmeyen ve tahakukkuk bulunan 2010 yılı tüm aylar, 2009 yılı Ocak, Şubat, Nisan, Ağustos, Eylül, Ekim ve Aralık ayları ile 2008 yılı Ocak, Mart ve Haziran hariç kalan dokuz aya ilişkin bordroların fazla mesai alacağından dışlanması gerekirken yukarıda belirtilen esaslara uyulmaksızın mahsup edilmesi hatalı olup hükmün ikinci kez bozulması gerekmiştir.

Sonuç: