KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/1804 E., 2016/9879 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
414 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Dava
Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.03.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.
Duruşma günü davalı adına vekili kimse gelmedi. Karşı taraf adına ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, dava konusu bir kısım alacak talepleriyle ilgili olarak, dava tarihinden sonra yapılan ödemeler bakımından dava konusuz kalmış olduğundan, bu miktarlar gerek vekalet ücretinin belirlenmesinde gerekse de yargılama giderlerinin paylaştırılmasında, davacı lehine nazara alınmalıdır.
Ayrıca, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarında, uygulanan indirim sebebiyle reddedilen miktarlar, vekalet ücretinin belirlenmesinde ve yargılama giderlerinin paylaştırılmasında, davalı lehine değerlendirilmemelidir.
Mahkemenin, bu yönlere aykırı olan kabulleri hatalı olup, bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/1804, K. 2016/9879, 5 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama