Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/18252 K.2019/8082

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 01/09/2009-29/12/2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin işverence haksız şekilde feshedildiği, asgari ücretle çalıştığı, fazla mesai ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir.

İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; dava dilekçesinde davalı işyerinde 07.30-16.00 ve 10.00-20.00 arası iki vardiya olduğu, 07.30-16.00 vardiyasında haftanın 2 günü mesainin saat 19.00’a kadar uzadığı, ikinci vardiyanın ise hesap verme nedeniyle her gün saat 20.30’a kadar uzadığı iddia edildiği halde karara dayanak alınan raporda ilk vardiyanın 18.00’de, ikinci vardiyanın saat 21.00’de sona erdiği kabul edilerek,

ayrıca vardiyaların 3 günde bir değiştiğine dair bir iddia ve tanık beyanı bulunmadığı halde davacının haftanın 3 günü ilk vardiyada, haftanın 3 günü ikinci vardiyada çalıştığı kabul edilerek talep aşılmıştır.Dosya kapsamı davacı ve davalı tanık beyanları ile davacı iddiası birlikte değerlendirilmek suretiyle, davacının ilk vardiyada 07.30-16.00 saatleri arası çalıştığı ve haftanın 2 günü vardiyanın saat 18.00’e kadar devam ettiği, ikinci vardiyanın ise 10.30-20.30 saatleri arasında olduğu,

vardiyaların haftalık değiştiği, davacının ilk vardiyada yarım saatlik yemek molası hariç günlük 8 saat ve haftanın 4 gününde 32 saat çalıştığı, haftanın 2 günü ise mesainin saat 18.00’de sona erdiği ve 1 saatlik yemek ve dinlenme molası hariç günlük 9,5 saatten 2 günde 19 saat olmak üzere haftanın 6 gününde 51 saat çalışarak haftalık 6 saat fazla mesai yaptığı,

ikinci vardiyada ise günlük 12 saatlik çalışma düzeninde günlük 3 saat ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesaplanıp bir karar verilmesi gerekir iken talep aşımı suretiyle yapılan hesaplama esas alınarak verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.