KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/19086 E., 2019/17486 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Eylül 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- TAZMİNAT
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda. Mahkemece, bordrolarda asgari geçim indirimi alacağı gösterilmesine rağmen bankaya yatan maaş ödemesi açıklamalı bedellerin hiç birisinin bordrodaki ücret ile örtüşmediğinin dikkate alındığından bahisle asgari geçim indirimi ödemelerinin ispatlandığının kabul edilemeyeceği gerekçesiyle asgari geçim indirimi alacağı hüküm altına alınmıştır.
Dosya içeriğinden sunulan ücret bordrolarının bir kısmının imzalı ve imzalı olan ücret bordrolarının bir kısmında da asgari geçim indirimi tahakkuklarının olduğu görülmektedir. Ancak, ihtirazi kayıt içermeyen imzalı ücret bordrolarında asgari geçim indirimi tahakkuku bulunmasına rağmen ödemenin ispat edilemediği gerekçesiyle bu aylara ilişkin hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece, imzalı ücret bordrolarında asgari geçim indirimi tahakkuku bulunan aylar dışlanmadan hesaplama yapılmak suretiyle bir karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/19086, K. 2019/17486, 26 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama