KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/1915 E., 2018/26875 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2018
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ile davalı ... Hizmetler İnş. Eğitim Tic. Ltd. Şti. Temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili ile davalı ... Hizmetler İnş. Eğitim Tic. Ltd. Şti. temsilcisi temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik talepler bakımından, olumlu veya olumsuz bir hüküm sonucu tesis edilmemesi, 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesine aykırıdır.
3-Davalı ...’nin 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu’nun 56. maddesi uyarınca, yargılama harçlarından muaf olduğunun gözetilmemesi bir diğer hatalı yöndür.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/1915, K. 2018/26875, 11 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama