KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2016/19349 E., 2019/16494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının ... Büyükşehir Belediyesine ait peyzaj işinde ihale ile iş üstlenen davalıya ait işyerinde değişen şirketlerin işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, yıllık izinlerinin tam olarak kullandırılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Kıdem tazminatına esas ücretin belirlenmesinde talep aşımı olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.
Davacı dava dilekçesinde, bordrodaki ücreti dışında aylık 100,00 TL yemek ücreti ödendiğini ileri sürmüş, mahkemece talep doğrultusunda yemek ücreti ilave edilerek kıdem tazminatına esas ücret belirlenmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacıya sağlanan yemek yardımının bordroya göre 154,68 TL olduğu kabul edilmiştir. Davacının dava dilekçesindeki beyanı dikkate alındığında, yemek ücretinin talep ile bağlı kalınarak 100,00 TL olarak kabulü gerekmektedir. Mahkemece talep aşımı suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, temyiz edilen kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2016/19349, K. 2019/16494, 17 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama