Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2016/20651 K.2016/21863

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin halen davalı ... nezdinde çalıştığını, toplu iş sözleşmesi uyarınca ödenmesi gereken ancak ödenmeyen fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili, teşvik primi, giyim yardımı, ek sorumluluk zammı, eğitim yardımı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca dava konusu alacakların kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksiktir ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Somut olayda, davalının bordroda ödemelerin gösterildiğini ve banka maaş hesabına yatırıldığını iddia ettiği ve gerçekten bir kısım bordrolarda ücret dışında “diğer kazanç” hanesinde ödeme tutarlarının yer aldığı, davacının da bunların ödenmediğini ileri sürmediği görülmüştür. Bu durumda resmi işyeri olan davalı Belediyeye ve davacı tarafa “diğer kazanç” adı ile yapılan ödemelerin hangi amaç için yapılan ödemeler olduğu sorulup saptandıktan sonra bu ödemenin dava konusu alacaklardan bir veya birden fazlasına ilişkin olup olmadıklarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, alacakların 2012 Ocak ayından geçerli olmak üzere hesaplandığı, dosya içeriğinde bulunan toplu iş sözleşmelerinin yürürlük tarihlerinin ise 15.04.2012-14.04.2014 ve 15.04.2014-14.04.2017 olduğu, 15.04.2012 öncesine ait toplu iş sözleşmesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece, 15.04.2012 tarihinden önce yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi varsa dosya içerisine alınması, dava konusu alacaklara ilişkin hükümlerin değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru olmamıştır.

4-Somut olayda, davalı ... ile sendika arasında 02.07.2008 tarihinde imzalanan ek protokol ile toplu iş sözleşmesinin 53. maddesinde yer alan sorumluluk zammına ilaveten 30.06.2008 tarihinden geçerli olmak üzere 150,00 TL verileceği kararlaştırılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 2012, 2013 ve 2014 yılları için ek sorumluluk zammı hesaplanmış ise de, dosya kapsamında bulunan 15.04.2012-14.04.2014 ve 15.04.2014-14.04.2017 tarihli toplu iş sözleşmelerinde buna ilişkin düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, taraflarca belirtilen tarihleri kapsayan dönem için başkaca bir protokol düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: